Egemen.KZ парақшасындағы деректерге сәйкес, Qazaq24.com ақпарат таратты..
Суретті түсірген – Ерлан ОМАР, «EQ»
Түркі өркениетінде мемлекеттік ту ұғымының тарихи атауының бірі – байрақ. Бұл атау ғасырлар бойы түркі халықтарының тілінде елдікпен, тәуелсіздікпен және билікпен сабақтасып келді. Сондықтан байрақ ұғымын қайта жаңғырту – тек тілдік мәселе емес, тарихи жадты, ұлттық сана мен ортақ өркениеттік мұраны қайта тану мәселесі.
Кейінгі кезеңдерде еуропалық ғылыми терминологияның ықпалымен ту, байрақ, жалау ұғымдары түрлі жүйелерге бөлініп қарастырылды. Вексиллология ғылымында Flag («Флаг») – жалпы ту ұғымын білдіреді, Standard («Байрақ») – белгілі бір билеушінің, мемлекет басшысының немесе әскери құрылымның дербес рәмізіне қатысты қолданылады, ал Banner («Жалау») – әскери, әулеттік немесе ұйымдық сипаттағы рәміздерге байланысты айтылады.
Алайда бұл жіктеуді түркі халықтарының тарихи рәміздік жүйесіне сол күйінде көшіру толық ғылыми дәлдік бере бермейді. Себебі түркі дүниесінде байрақ ұғымы тек әскери белгімен шектелмеген. Ол мемлекеттің, биліктің, елдіктің және халықтың рухани бірлігінің қасиетті көрінісі болған.
Сондықтан «байрақ» сөзін тек Standard ұғымымен теңестіру – еуропалық терминологиялық жүйені түркілік тарихи дәстүрге механикалық түрде қолдану. Түркі халықтарының санасында байрақтың мағынасы әлдеқайда кең: ол әрі мемлекеттік рәміз, әрі биліктің белгісі, әрі халықтың азаттық рухын білдіретін қасиетті ұғым.
Түркия Республикасының мемлекеттік туы бүгінгі ресми қолданыста Türk Bayrağı деп аталады. Сонымен қатар түрік халқы оны тарихи-рухани мағынада Al Bayrak («Ал байрақ»), Ay Yıldızlı Bayrak («Ай-жұлдызды байрақ»), Şanlı Bayrak («Даңқты байрақ») деп атайды.
Мұндағы «al» сөзі көне түркі және қазіргі түрік тілінде «қызыл», «алқызыл» мағынасын білдіреді. Сондықтан Al Bayrak сөзбе-сөз «Қызыл байрақ» деген ұғымды береді. Бірақ бұл атаудың тарихи мәні тек түспен шектелмейді. Түрік халқының тарихи санасында Ал байрақ – тәуелсіздік жолында төгілген қанның, Отанға адалдықтың, ерлік пен ұлттық бірліктің қасиетті рәмізі.
Осман мемлекеті дәуірінен бастап бүгінгі Түркия Республикасына дейін бұл ұғым түрік халқының рухани жадында сақталып келеді. Түрік әдебиеті мен поэзиясында, әскери марштарында және патриоттық шығармаларында Ал байрақ ел тағдырымен сабақтас мәңгілік рәміз ретінде жырланады.
Сонымен бірге қазіргі түрік тіліндегі «bayrak» сөзінің жалпы «ту» мағынасында қолданылуы оның тарихи мазмұнының жойылғанын білдірмейді. Керісінше, бұл сөз түркі мемлекеттерінің дәстүрінде мемлекеттіліктің, биліктің және әскери абыройдың қасиетті белгісі ретінде қалыптасқан.
Көне түркі қағанаттары, Түргеш, Қарлұқ, Қарахан, Қыпшақ мемлекеттері, Алтын Орда мен Қазақ хандығы дәуірлерінде байрақ ханның, қағанның немесе қолбасшының беделін танытатын ерекше рәміз болды. Байрақтың жығылуы – жеңілістің белгісі болса, оның қайта көтерілуі – ел рухының қайта жаңғыруын білдірді. Сондықтан байрақ түркі халықтары үшін жай ғана желбіреген мата емес, мемлекеттің тұтастығын, биліктің заңдылығын және халықтың рухын білдіретін қасиетті белгі еді.
Бұл дәстүр бүгінгі түркі халықтарының рәміздік мәдениетінде де жалғасып келеді. Түркия – Türk Bayrağı, Әзербайжан – Azərbaycan Bayrağı, Татарстан – Tatarstan Bayrağı, Башқұртстан – Башҡортостан Дәүләт Байрағы, Түрікменстан – Türkmenistanyň Baýdagy, Өзбекстан – Davlat Bayrogʻi атауларын қолданады.
Бұл атаулардың барлығы түркі дүниесінде байрақ ұғымының мемлекеттік рәміз деңгейінде сақталғанын көрсетеді. Яғни қазіргі түркі тілдерінің басым бөлігінде байрақ сөзі мемлекеттік ту ұғымының табиғи әрі тарихи баламасы ретінде өмір сүріп отыр.
Қазақ халқының тарихи жадында да байрақ ұғымының орны ерекше болды. Абылай ханның ақ байрағы, Кенесары ханның ақ байрағы, Алаш әскерінің ақ байрағы – елдік пен ерліктің, тәуелсіздік пен күрестің белгісі ретінде халық санасында сақталды.
Қазақ тіліндегі «байрақ көтеру», «байрағы жығылмау», «байрақты ел», «байрақты қол» сияқты тұрақты тіркестер бұл ұғымның халықтың рухани әлемінде қаншалықты терең орныққанын көрсетеді. Байрақ қазақ санасында жеңіс пен жеңілістің, намыс пен ерліктің, мемлекет пен халықтың бірлігінің көрінісі болып қалыптасты.
Осы тарихи және мәдени сабақтастықты ескере отырып, еліміздің мемлекеттік рәміздік жүйесінде «байрақ» ұғымын қайта жаңғырту мәселесін қарастыруға болады.
Бұл мақалада «Елбайрақ» атауы негізгі ғылыми термин ретінде ұсынылады. Себебі ол қазақ тіліндегі «Елтаңба», «Елорда» сияқты ұлттық атау жасау дәстүрімен үндеседі. Мұнда «Ел» сөзі – мемлекет пен халықты, ал «байрақ» сөзі – мемлекеттің қасиетті рәмізін білдіреді. Осы тұрғыдан алғанда Елбайрақ – халық пен мемлекеттің бірлігін, тәуелсіздік пен ұлттық тұтастықты білдіретін терең мағыналы рәміздік атау.
Егер мемлекеттік рәміздердің ұлттық атауларын жаңғырту мәселесі қарастырылса, осы бағытта hymn («гимн») атауын да ғылыми-тілдік тұрғыдан қайта пайымдау қажеттілігі туындайды. Қазақ тіліндегі «Әнұран» сөзі қалыптасқан қолданыс болғанымен, ұлттық атау жүйесі тұрғысынан «Елұран» ұғымы да назар аударуға лайық. Себебі «Елтаңба», «Елбайрақ», «Елұран» атаулары біртұтас ұлттық рәміздік жүйе қалыптастырар еді.
Айдын РЫСБЕКҰЛЫ,
геральдист