Qazaq24.com, Aikyn.KZ дереккөзінен алынған ақпаратқа сүйене отырып жаңалық таратады..
Әсіресе, кейінгі жылдары Жамбыл облысы Сарысу мен Талас аудандарында тұрған желдің салдарынан көпқабатты үйлердің шатырлары ұшып, әлеуметтік нысандарды қиратқаннан бөлек, тұрақта тұрған көліктерді де басып қалуда. Күні кеше Сарысу ауданында соққан дауыл да елді мекенде төтенше жағдай жариялатып, шенділерді аяғынан тік тұрғызды. Сонда жылда жел тұрса, шатырлар көкке ұшатындай не жағдай туды? Құрылыс сапасыз ба, әлде бұған басқа да себептер бар ма?
6 ақпан күні Сарысу ауданы Жаңатас қаласында тұрған желдің екпінін жергілікті билік 32 м/с-қа дейін жетті деп мәлімдеді. Нәтижесінде, 1-шағынаудандағы №32, 33, 34, 35 тұрғын үйлердің, 3-шағынаудандағы №6 үйдің, 4-шағынаудандағы №15 және №15 «а» тұрғын үйлердің шатырлары ұшып кеткен. Сонымен қатар Бейбітшілік көшесінде орналасқан Ту тұғыры құлап, аудан аумағында электр жарығы сөніп қалған. Оқиғаға байланысты аудан әкімдігінде жедел штаб құрылып, зерделеу жұмыстары қолға алынған.
Алғашқы күні осындай ресми ақпарат берілгеннен кейін ертесіне Жаңатас қаласына облыс әкімі Ербол Қарашөкеев жетті. Аймақ басшысының барғаны сол екен, желдің салдарынан 3 көпқабатты үйдің шатыры толықтай, 7 үйдің шатыры жартылай ұшқаны белгілі болды. Сонымен қатар 7 кәсіпкерлік нысанның шатыры бүлініп, 2 шақырымдай жердің электр сымы үзілгені анықталды. Жағдайға қаныққан Ербол Шырақпайұлы қайта қалпына келтіру жұмыстарын дереу қолға алуды жауаптыларға тапсырды.
Әрине, жағдай бақылауда болғаны дұрыс. Алайда бұл Жаңатас қаласында бірінші рет болып отырған жағдай емес. Бұған дейін де Жаңатас, Қаратау қалаларында тұрған желден талай көпқабатты үйдің шатыры көкке ұшқан. Ал бұдан шенділер сабақ шығармады ма? Желдің салдарынан келген шығынды өтеуге жылда қаржы қайдан табыла бермек? Қазына қаржысы желге ұшты деген осы емес пе? Бағамдап қарасақ, желге шыдас бермеген тұрғын үйдің барлығының шатыры жаңадан жабылған. Яғни, тозығы жетіп, желге төтеп бере алмады дейтіндей кеңестік кезеңнен келе жатқан шатырлар емес. Керісінше, бұрынғы шатырлар баз қалпында тұр. Сонда жаңа шатырларды қойған мердігерлер құрылысты сапасыз жүргізгені ме? Онда бұл нысандарды құрылыс саласына жауапты адамдар қалай қабылдап алды? Олар олқылықтарды көре тұра, «бармақ басты, көз қыстыға» жол бергені ме?
Бұл сауалдарға, әрине әкімдіктегілер жауап бермесі анық. Сондықтан бұл сұрақпен құрылыс саласының ардагері Мұрат Садықұлына қайырылдық.
– Жаңатас қаласында болған төтенше жағдайға байланысты екі байлам айтуға болады. Біріншісі – табиғи салдар. Жаңатас қаласы Қаратау жотасының етегінде орналасқан. Мұнда «Қаратау желі» деп аталатын жойқын жел тұрады. Желдің екпіні кейде секундына 35-40 метрге дейін жетеді. Мұндай күшті дауылға кез келген құрылыстың төтеп беруі қиын.
Екінші жағынан келсек, шатырлардың ұшуына техникалық себептер сеп болуы мүмкін. Яғни, монтаждау кезінде қателіктерге жол беру. Шатырды жабу кезінде болттар мен шегелерді аз қолданып немесе олардың стандартқа сай келмеуі құрылыс сапасын төмендетеді.
Ал ең өрескел қателік жобалау кезінде кетеді. Кейбір үйлердің шатыры желдің бағыты мен күшіне есептелмей, стандартқа сәйкес жобаланбай жатады. Егер шатыр тым биік болса, ол желкен сияқты желді ұстап, көтеріліп кетеді. Дәл сондай егер шатырдың астында сәл саңылау болса, одан жел кіріп іштен қысым тудырады. Нәтижесінде, ішкі және сыртқы қысым шатырды жоғары қарай көтеріп, ұшырып әкетеді, – дейді құрыс саласының ардагері.
Сала ардагері осылайша тұрғын үй шатырларының ұшуын құрылыс тілінде түсіндіріп берді. Ал Кеңес үкіметі кезінде талай құрылыс нысанында бригадир болған Жұмабек Оразов бар мәселе құрылыс сапасыздығында екенін ашып айтуда.
– Ашығын айту керек, қазір қай құрылыс болмасын сапасыз атқарылатынын әркімнің іші біліп отыр. Бұрнағы кезі «ПМК» атты құрылыс бригадасы болатын. Оларға қойылатын талап күшті болғаннан кейін құрылыс та сапалы жүргізілетін. Кешегі Жаңатас қаласындағы дауылдың екпіні күшті болғаны рас. Алайда Кеңес үкіметі тұсында тұрғызылған нысандар баз қалпында қалып, кейінгі салынған үйлердің шатырлары ұшып жатыр. Неге? Өйткені ол үйлердің шатырлары қаңылтыр шиферлармен жабылған. Құрылыстың барлығы тендерге байланып қалғаннан кейін жеңімпаз мердігерлер арзан әрі оңай жабылатын қаңылтыр жабындыларды алады. Тендердің «шапкасы» бар, басқасы бар, содан қалған қаржыдан пайда көру үшін мердігер қаңылтыр жабындының да ең жұқасын таңдайды. Енді мұндай қаңылтырға шеге қаққаннан кейін ойылған тұс жел тұрса кеңейіп, одан кейін шатыр ұшпағанда қайтсын?!
Бұрындары үйлердің үстіне салмағы 10-15 келі болатын асбест шиферлар жабылатын. Мәселен, 500 шаршы метр алаңға кемінде 5-6 тонна салмақты шифер төселетін. Оны анау-мынау жел көтеріп алып кете алмайтын. Дауыл боранның өзіне төтеп беретін. Ал қазір 500 шаршы мерт алаңға қойылып жатқан қаңылтыр шифердің салмағы небәрі 50-60 келіні құрайды. Бұны енді боран былай тұрсын, аса күшті емес желдің өзі ұшырып әкететіні анық қой, – дейді ол.
Құрылысшының сөзінше, салада «карниз» деген термин бар. Ол – шатыр мен ғимараттың қабырғалары қиюласқан жеріндегі тесіктерге бітеп қағылатын тоспа. Ал сол тоспаны кейінгі салынып жатқан құрылыс нысандарынан көріп жүрсіздер ме? Міне, осы тоспа болмағаннан кейін жел шатырдың ішіне кіріп, жұқа қаңылтыр жабындыны көкке ұшырып әкетеді. Шатырлардың көкке ұшып жатуының тағы бір себебі – осы. Бір сөзбен айтқанда, құрылыс сапалы болсын десек, қадағаны күшейту керек. Құрылысты тендер сынды талан-таражға салмай, кезіндегі «ПМК» сияқты бір ғана мекемеге берген жөн. Сонда жең ұшынан жалғасқан жемқорлық та болмайды, құрылыс та дер кезінде сапалы аяқталады, – дейді ардагер құрылысшы.
Иә, сала ардагерлерінің сөзі орынсыз дей алмассың. Жылда желге қыруар ақшаны ұшырғанша, тендерге қатысты мәселені тереңірек зерделейтін кез келген сияқты. Әйтпесе, жылда екі есі шығынға батып, бармақ тістеп отыратынымыз айдан анық.
Саятхан САТЫЛҒАН,
Жамбыл облысы