Мұхит түбінде киттердің өлексесімен қоректенетін тіршілік иелері бар

Калифорниядағы Скриппс океанография институтының түпкілікті омыртқасыздар жөніндегі кураторы Грег Рауздың айтуынша, киттер көбіне жағалаудан алыс жерде, көшу бағыттарының бойында өледі.

Алғашында өлген киттің денесі судың бетінде қалқып жүруі мүмкін. Оның ішінде жиналған газдар денені шар секілді үрлеп, суға батырмай ұстап тұрады. Біраз уақыттан кейін газдар шығып, алып дене төмен қарай бата бастайды. Ол алдымен күн сәулесі түсетін қабаттан, кейін күңгірт аймақтан, соңында толық қараңғылықтағы терең мұхит түбіне жетеді.

Мұхит түбіне түскен киттің денесі – тұтас бір экожүйеге айналатын үлкен қорек көзі.

Терең теңізде қоректік заттар әдетте «теңіз қар» деп аталатын өте ұсақ органикалық бөлшектер түрінде түседі. Ал бір киттің денесі – мұхит түбіне бір мезетте түсетін ең ірі қорек көзі.

Ғалымдардың айтуынша, бір ғана кит мыңдаған жыл бойы жиналатын «теңіз қарын» алмастыра алады. Мұндай қорек ондаған жыл бойы көптеген тіршілік иелерін асырауға жетеді.

Алғаш болып өлексежегіштер келеді.

Лондондағы Табиғат тарихы музейінің терең теңіз экологиясы бойынша маманы Адриан Гловердің айтуынша, киттің денесіне ең алдымен терең мұхиттағы өлексежегіштер жиналады.

Олардың ішінде омыртқалылар – мысалы, миксина балығы мен полярлық акулалар бар. Сонымен қатар асшаянға ұқсайтын ұсақ шаянтәрізділер де көптеп келеді. Олар киттің етін жеп, сүйектерін ғана қалдырады.

Ғалымдардың сөзінше, бұл кезең – «қозғалмалы өлексежегіштер кезеңі» бірнеше жылға дейін созылуы мүмкін.

Айта кетейік, Жапонияда жер сілкінісінен кейін бес кит жағаға шығып қалды.