Бордюр болдырып бітті

Қайдан келгені белгісіз, бір топ құрылысшы жау бекетін талқандағандай бордюр біткенді бұзып жатыр. Мына бір тұста алып бір техника гүрілдейді. Ана бір тұста от жарқ-жұрқ етеді. Ауланы шаң басыпты. Жұмысқа шыққандар, мектептеріне, университеттеріне асыққандар тап-таза киімдерінің лезде былғанып қалғанына ренжіп, үстерін жүре қағып, аялдамаларға асығып бара жатты.

Сол күні Әтіркүл жұмысынан кеш қайтқан. Көпқабатты үйінің алды ию-қию. Таңертеңгі шу мен шаңға жылап көрісетіндей көрініс. Шаң-тозаң мен айқай-шу ауланы басына көтеріп тұр. Жолдың бәрі астан-кестең. Әтіркүл аяғын бір қуысқа тығып алудан сақтанып, пәлек аралаған шалдай қойқаң-қойқаң етіп секіріп, үлкен есіктің алдына зорға жетті. Жеткені бар болсын, шаң дәлізге де кіріп кеткен екен. Мұрынын тұмшалап алған ол жедел басқышпен өзінің қабатына зорға көтерілді. Көзі де кілегейленіп қалыпты. Сөмкесінен кілтті алып, есігін әрең ашты.

Пәтерінің де пәршек-піршегі шығыпты. Таңертең ғана тазалап кеткен бөлмелерін шаң қауыпты. Ол әлдекімге кіжініп, киімін ауыстырды да білек сыбанып, үйін тазалауға кірісті. Үйді тазалап болғанша сабағынан балалары да келіп қалды.

– Апа, қарным ашып қалды. Тамағыңыз дайын ба? – деді ұлы еркелеп.

– Қайдағы дайын. Көрмейсің бе, үйді енді ғана тазалап болдым, –  деп Әтіркүл баласына жақтырмай қарады.

Осы қарбалас ай бойы жалғасты. Құрылысшылар құлақты құртып, киімдерді бүлдіріп, балаларды ай бойы аулаға шығармай тұрғындарды діңкелетіп бітті. Ақыры, жүйкелерді жұлымдап болып, жұмыстарын бітіріп, жайларына кетті. 

А.Байтұрсынов атындағы көше тұрғындары талып қала жаздады. Өйткені кеше ғана аулаларына сән беріп тұрған әдемі де берік бордюрлер ұшты-күйлі жоқ. Оның орындарына мыжырайған кескінсіз бірдеңелер қадап кетіпті. Бұрынғылары жауынгерлердей қаз-қатар сап түзеп тұрушы еді. Жаңаларының бірі жантайып жатыр. Аралары алшақ. Бір қарағанда жалмауыздың тісіндей арсиып тұр.

– «Әп-әдемі ән еді, пұшық сорлы қор қылды» деген екен баяғыда біреу. Сол сияқты әп-әдемі аула еді, құрылысшылар келіп қор қылды. Енді кімге барып шағымданамыз? – деді тұрғындардың бірі.

– Осыларға жап-жақсы тұрған бордюрлерді бұз деген кім екен? – деп кіжінді тағы біреуі.

– Мұның атын халтура дейді!

– Жемқорлықтың белгісі бар.

– Бұрынғымызға зар болып қалдық қой. 

– Қалалық әкімдікке барып шағымданайық.

– Шағымданғанмен пайда жоқ. Құрылысшыларды жұмсаған сол әкімдіктегілер. Олар – ақша жасаудың шебері. Барды бұзып, тұрғанды талқандап, қарайғанды қиратып, ел көзіне қатырып жатқан сыңай танытып, жонып ақша табады, – деді біреусі.

Өзі бұрын экономист болып жұмыс істеген екен. Жиналғандар оның сөзін қоштап тұрды.

Асфальтты асап, тасты қашап міріден сірі айыратындар көбейген заман. Қисық жолмен қаржы тапқыш қомағайларды қақпанға түсіру де оңай емес. Өйткені шырмауықша оралған жіптің ұшын табу қиынның қиыны. 

Бүгінде аулаға шығып ойнаған балалар аяқтарын тесікке немесе бордюр арасындағы қуысқа тығып алып, жарақат алып жүр. Үлкендер де өз үлестерінен құр қалмапты.

Әтіркүл бүгін де жұмысынан кеш қайтты. Бордюрден аттай бере туфлиінің өкшесі қуысқа кіріп кеткені. Аяғын әрі ырғады, бері ырғады. Туфлиі шықпады. Тартып қалғанда өкшесі үзіліп түсті.

Міне, Әтіркүл жоғары қабаттағы пәтеріне жалаңаяқ көтеріліп келеді. «Бұл жолы өкшемен құтылдым. Келесі жолы ше?» деп тұла бойы шымырлап келеді...

С.ОЛЖАБАЙ