Ертең бәрі жоқ болуы мүмкін : уақыт туралы философтың айтқан маңызды кеңесі

Өмір саусақтың арасынан сусып түскен құмдай... Адам жетістікке қол жеткізген сайын тек әбігер мен даңққа деген ұмтылыстың ізі ғана қалады. Бұл туралы философ Омар Хайям өзінің жазбаларында қалдырып кеткен.

Болашаққа жетемін деп жүргенде, адамдар көбіне ең маңыздыны — дәл осы сәтті ұмытып кетеді. Омар Хайям қарапайым, бірақ қуатты кеңес қалдырған: адам өмірде үйлесімді сезіну үшін тіршіліктің өткінші екенін естен шығармай, әрбір мезетті қадірлеуді үйрену керек. Бақыт көп жағдайда үлкен жетістіктерден емес, ең қарапайым нәрселерден табылады.

Көп адам маңызды сәтті күтумен өмір сүреді: қызметтің өсуін, мерейтойды немесе көптен күткен сатып алуды. Ал шынайы қуанышты таңғы кофенің хош иісінен, жақын адаммен болған әңгімеден, күн сәулесінің жылуынан табуға болады. Қазіргі сәтпен өмір сүре алатын жандар, әдетте, өміріне разы болып, күнделікті қиындықтарды жеңілірек еңсереді.

Өзгерту мүмкін емес нәрселерді жібере салуды үйрену маңызды. Өткенге өкініш, өзгенің пікірінен қорқу, белгісіздік — мұның бәрі ауыр тас секілді төменге тартады. Уайымды жүк ретінде елестетсең, олардан арылу да жеңілдейді. Адам өзіне тәуелді дүниелерге — іс-әрекетіне, жағдайға деген көзқарасына және дәл қазір болып жатқанға назар аударуға тиіс. Қуат ішкі мазасыздыққа емес, жасампаздыққа жұмсалуы керек.

Кейде өзгелердің өмірі жеңіл көрінеді, бірақ бұл — елес қана. Әркімнің өз қиындығы бар, ал сырт көзге көрінетіні шындықты әрдайым аша бермейді. Өзгенің жетістігімен салыстыру тек өз жолыңнан жаңылдырады. Бұл тұста ең өнімдісі — өз өміріңді жарқын әрі мәнді етуге күш салу.

Омар Хайям былай деп еске салады: бұл дүниеге қайта оралу жоқ, өткен сәттерді қайталау мүмкін емес. Сондықтан әр күнге ұқыппен, саналы түрде қарау қажет. Оның жазған жолдары уақытты жіберіп алмауға шақырғандай естіледі:

«Бұл жалғанға қайта оралмаспыз ешқашан,
Достармен де қайта бас қоспаспыз бір дастарқанда.
Ұшқан әрбір сәтті қағып ал бүгін,
Ертең оны таба алмайсың қайтадан».

Мұнда уақыттан қорқу туралы емес, оның тоқтаусыз екенін түсіну жайлы сөз бар. Осыны ұғыну өмірді тереңірек, мәндірек сүруге көмектеседі. Адам қазіргі сәтті бағалай бастағанда, қарапайым күннің өзі мағынаға толып, жан дүниеде тыныштық орнайды. Жеңілдік өмірдің бар қырынан ләззат алуға өзіне рұқсат бергенде келеді.