Кіш етіп қойды...

– Жілік шағып берейін. Сол жіліктің майын саған арнап берейін.

– Ұйықтай қойшы, алтыным!

Кішкентай жортпақ бала тыныштық көрмеді. Әлдекімді іздегендей мазасыздана берді. Төсегінде тыныш жата алмады. Арқасынан қағып отырған апайы сәл қолын тартса болды, көзін сығарайтып ашып ала қояды. 

Тәрбиеші қаншама рет арқасынан қақты. Басынан сипады. Тентек бәрібір ұйықтамайды. Не істеу керек? Ата-анасын шақырып алып, үйіне қайтарып жіберуге әлі ерте. Басқа балалар өтірік ұйықтағансып болса да тыныш жатыр. Ал мынау бала емес, бәле ғой. 

Тәрбиеші Шапырашкүлдің айқаптағы жыны қозып кетті. Ол баланы ұйықтатудың сан амалын ойластырып көрді. Есіне өзі еңбек ететін балалар бақшасындағы мейірбике түсті. Ол сәбилерге «укол саламын» десе-ақ болды, жым болады.

–  Әй, тентек! Қазір саған укол саламын, – деді Шапырашкүл долданып. 

Мұратик уколдан зәрезап болған еді. Қорыққанынан «кіш» етіп қойды. Апайы оны «неге айтпай кіш қылып қоясың?» деп жағасынан алып жұлқылады. Мұратиктің көзі бақырайып, жылауға шамасы келмей қалды. Тілі жөнді шықпаған бала апайына не деп жауап қайтарарын білмей, былдыр-былдыр етті. Оның былдырына Шапырашкүлдің жыны қайта қозды. Баланы шапалақпен тартып қалды. Бұл кезде Мұратик үлкен дәретін жіберіп қойды. 

– Қап! Мынау бүлдірді ғой. Осыларды ата-анасы садикке неге жібереді екен? Көрпесін ауыстырмаймын. Киімдерін де тазаламаймын, – деп Шапырашкүл бай-байға басты.

Мұрат былғанған киімдерімен әрі-бері жүрді. Бұлқынып, апайынан қашып кетпек болды. Бірақ әлеуетті қол оны жібермеді. Осы кезде екінші тәрбиеші Лескүл келіп қалып, Шапырашкүлге ренжіді.

– Баланы осылай қорлауға бола ма екен? Сіздің де балаларыңыз, немерелеріңіз бар ғой.

– Бар, – деп мойындады Шапырашкүл, – бірақ мынау сияқты қиқар емес.

– Баланың бәрі қиқар. Оған үлкендердің мейірі керек. Ал сіз тәрбиешісіз, – деді Лескүл. 

Лескүл баланы ваннаға апарып жуындырып, басқа таза киімдерін кигізді. Төсек, жастығын ауыстырды. Шапырашкүл бедірейіп қарап тұрды. 

Осы оқиға жабулы қазан жабулы күйінде қалар ма еді, бейнекамера оқиғаның барлығын таспалап алыпты. Комиссия тәрбиешіні қыспаққа алды. Тәрбиеші араға адам салып, жазадан әупірімдеп зорға құтылды. 

Бүгінде Мұрат балақай балалар бақшасы десе-ақ болды «кіш» етіп қояды. Ата-анасы «ертең мектепке қалай барады екен?» деп уайымдап отыр...

Сабырбек ОЛЖАБАЙ