Астанада Ромео мен Джульеттаның махаббат хикаясы сахналанады

30 және 31 қазанда «Астана Балет» театры Сергей Прокофьевтің музыкасына Владимир Яковлев қойған «Ромео мен Джульетта» балетін көрсетеді, – деп хабарлайды Aikyn.kz сайты.

Спектакльдің негізіне Уильям Шекспирдің екі жастың, Ромео Монтекки мен Джульетта Капулеттидің махаббаты туралы трагедиясы алынған. Кез-келген кедергіні жеңе алатын сезім қоршаған әлемнің қарсылығына тап болады. Тағдырлы оқиғалар, түсініспеушіліктер мен ойланбаған шешімдер тізбегі қайғылы жағдайға әкеліп соқтырады, бұл сізді жеккөрушіліктің жойқын күші мен махаббаттың тұрақты құндылығы туралы ойлауға мәжбүр етеді.

Ғасырлар бойы жас ғашықтардың тарихы өзекті болып қала береді, әр буын көрерменінің жүрегінде резонанс тудырады. Оның күші эмоционалды тереңдікте, драматургия мен өнер тілімен мәңгілік адами құндылықтарды сөз етуінде жатса керек.

«Астана Балет» театрының қойылымында хореограф Владимир Яковлев классикалық сюжетті динамикалық әрі көркем мәнерде сахналады. 2017 жылы спектакльдің премьерасында жұмыс істей отырып, хореограф драмалық дамуды күшейтіп, қажетсіз сахналық элементтерден арыла отырып, баяндаудың үздіксіздігін сақтауға тырысты.

Спектакльде Сергей Прокофьевтің музыкасы ерекше орын алады, ол кейіпкерлердің тәжірибесінің нәзік психологиялық реңктерін, драмалық шиеленістің артуын және сезімдерінің күшін жеткізеді.

Бас дирижер Арман Оразғалиевтің жетекшілігімен «Астана Балет» театры симфониялық оркестрінің орындауында музыкалық партитура Шекспир ойының байлығы мен трагедияның эмоционалдық күшін аша отырып, сахналық қойылымның ажырамас бөлшегіне айналады.

Театрдың көркемдік жетекшісі Нұрлан Канетов классикалық шығармаға жүгіну оның көркемдік құндылығын сақтап қана қоймай, көрерменмен қазіргі тілде сөйлесуге мүмкіндік беретін жаңа мәнерлі құралдарды іздеуді көздейтінін атап өтті. Ауқымды көпшілік көріністер, мәнерлі хореография, егжей-тегжейге назар аудара отырып жасалған күрделі костюмдер мен декорациялар ескі Веронаның атмосферасын қалыптастырады, онда махаббат пен араздық ажырамас драмалық түйінге айналады. Прокофьевтің музыкасы және Владимир Яковлевтің хореографиясы сыртқы қақтығыстың артында адамның терең уайым-қайғысы жатқан таныс оқиғаны жаңаша қабылдауға мүмкіндік береді.